Hoofdstuk 2: De weg naar Los Altos/ Hoofdstuk 3: De terugreis
De terugreis leek eindeloos. Garcia stuurde met één hand. De andere hand rustte op de doos met cocaïne en LSD op de passagiersstoel. Hij streelde het karton.
Hij reed door het stadscentrum. Langs de Habaneras-torens. Langs de haven, waar de jachten van rijke buitenlanders dobberden. Ze wisten het niet. Ze wisten niet dat er in deze stad een oorlog om cocaïne woedde.
👉 Wiet/marihuana/cannabis kopen en laten bezorgen in Spanje: Torrevieja/Alicante/Benidorm/Valencia 👈
👉 Wiet/marihuana/cannabis kopen en laten bezorgen in Spanje: Torrevieja/Alicante/Benidorm/Valencia 👈
👉 Wiet/marihuana/cannabis kopen en laten bezorgen in Spanje: Torrevieja/Alicante/Benidorm/Valencia 👈
Ergens op een heuvel zit een man die de sleutels tot kennis bezit.
Garcia reed naar de school. Het was al donker. De bewaker, de oude Pedro, keek verbaasd naar de dozen.
"Wat is dit, Don Javier?"
"Schoolspullen, Pedro. Kun je me helpen ze naar binnen te dragen?"
Ze sleepten de dozen naar de lerarenkamer. Velázquez was er nog steeds, nippend aan een glas whisky.
"Nou?" vroeg hij, toen hij de witte dozen zag.
"Gevonden," zei Garcia kortaf.
Velasquez liep naar een van de dozen en opende er een. Hij haalde er een pakje cocaïne uit. Hij streek er met zijn andere hand overheen.
"Oh mijn God," fluisterde hij. "Echt."
##"Cocaïne"
"De prijs is hoog."
"Dat maakt niet uit. Het belangrijkste is het resultaat. De inspectie is morgen. We zijn gered."
"Velasquez," zei Garcia en ging op een stoel zitten. Zijn benen bonkten. "Wie is die man?"
De directeur verstijfde. Het glas bleef in de lucht hangen.
"Het is beter dat je het niet weet, Javier."
"Hij weet alles van me. Van de hypotheek." Van zijn vrouw.
Velasquez zette zijn glas neer. Het geluid was hard in de stille kamer.
"Hij weet alles van iedereen. Hij... God. Maar hij bleef in de schaduw. En toen de stroomstoringen begonnen..."
Hij vertrok.
"Heeft hij de stroomstoringen veroorzaakt?"
Velázquez zweeg. Heel lang.
"In deze stad, Javier, als iemand iets wil laten verdwijnen, verdwijnt het. Als iemand iets wil laten verschijnen, verschijnt het. Het is een kwestie van prijs."
"Ik had regelmatige leveringen geregeld," zei García. "Maar hij zei dat het een verslaving was."
"Alles is een verslaving," zei Velázquez terwijl hij naar het raam liep. "Koffie. Nicotine. Energie. Cocaïne.
We zijn allemaal ergens aan verslaafd. Het belangrijkste is om niet te bezwijken als de dosis wordt afgesneden."
"Ik wil hier geen deel van uitmaken," zei García. "Maar ik heb geen keus."
"Niemand heeft een keuze. Kijk naar de stad. Toeristen denken dat het een paradijs is. De lokale bevolking denkt dat het een valstrik is. Beiden hebben gelijk."
👉 Wiet/marihuana/cannabis bestellen en laten bezorgen in Spanje: Torrevieja/Alicante/Benidorm/Valencia 👈
👉 Wiet/marihuana/cannabis bestellen en laten bezorgen in Spanje: Torrevieja/Alicante/Benidorm/Valencia 👈
👉 Wiet/marihuana/cannabis bestellen en laten bezorgen in Spanje: Torrevieja/Alicante/Benidorm/Valencia 👈
Velázquez draaide zich om.
"Morgen geef je een openbare les. Voor de inspecteurs. Je laat ze zien dat we middelen hebben. Dat we orde hebben. Dat we sterk zijn."
"En dan?"
"Dan zien we wel. Misschien vinden we wel een andere leverancier."
Garcia grinnikte.
Hij stond op.
"Ik ga naar huis. Morgen wordt een zware dag."
"Javier," hield Velasquez hem tegen. "Wees voorzichtig. Deze God... Hij vindt het niet leuk als zijn cliënten te veel vragen stellen."
"Ik ben een leraar. Mijn vragen horen bij mijn werk."
"In deze stad zijn vragen stellen een doodvonnis."